Op stage bij DS landschapsarchitecten

Mariska Blankespoor
   
1. HET STARTSCHOT

 

DE AANLOOP

Na zoveel jaar in de schoolbanken te hebben gezeten is het dan eindelijk zo ver, je gaat stagelopen. Wat een avontuur! Het zoeken naar een stageplaats bleek in eerste instantie nog niet zo één-twee-drie van de grond te komen. Vaak kreeg je te horen dat er te weinig werk was of dat er al iemand anders was uitgekozen om te komen stagelopen. Ik was dan ook achteraf gezien wat te laat begonnen met zoeken (it’s the story of our life), in november worden namelijk de meeste plaatsen al vastgesteld. In de buurt van Arnhem kreeg ik dit vaak te horen, daarom ben ik verder gaan zoeken in andere steden. Gelukkig was er dan eindelijk een match met DS landschapsarchitecten in Amsterdam.

 

Waarom ik bij hen aanklopte was voornamelijk hun relatie met de natuur en de verscheidenheid aan projecten. Graag wilde ik me breed oriënteren en daar zou DS me mee verder kunnen helpen. Ook beviel het me wel dat het niet een groot bureau is waardoor ik iedereen goed kon leren kennen. Het bedrijf sloot daarom aan bij de leerdoelen die ik graag wilde bereiken tijdens mijn stage.

 

SOLLICITATIE

Toen ik op sollicitatiegesprek werd gevraagd n.a.v. mijn portfolio was ik natuurlijk erg blij, het gesprek was erg leuk en alleen daar al kreeg ik een overload aan informatie op me af gevuurd. Mijn toekomstige stagebegeleider vertelde wat over het bureau, hoe ze werkten en waar ze mee bezig waren. Ook werd mijn portfolio doorgebladerd en kreeg ik al feedback op dingen die ik heb gemaakt. Dit vond ik al erg leerzaam omdat me op school soms niet duidelijk wordt wat er niet klopt aan het ontwerp en hoorde ik weer totaal andere ideeën hier over van hem. Van beide kanten was het gevoel goed en een dag later kreeg ik te horen dat ik vanaf februari welkom was op het bureau. Binnen een week was dit dus allemaal geregeld! Ik kon het niet geloven.

 

DE EERSTE DAG

En daar zit je dan, als studentje op de eerste dag. Het leek soms wel een flashback naar de brugpieperstijd. Ja, zo’n eerste dag is dus altijd een beetje gek. Je komt binnen en hebt eerst al geen idee waar je heen moet. Dan heb je gelukkig het goede bureau gevonden en word je door je collega die je nog helemaal niet kent begeleid naar je werkplek. Een paar minuten later zit je bij het maandagochtend overleg en je hebt geen idee waar het allemaal over gaat. En zo snel gaat dat dus.

 

Gelukkig werd het na het overleg wat duidelijker en kreeg ik wat informatie over verschillende projecten die bij DS liepen. Ik werd aan het werk gezet met een paar kleine en simpele opdrachtjes. Na een tijdje kreeg ik toch wel aardige trek en was het gelukkig lunchtijd. DS heeft samen met 3 architectenbureaus een verdieping gehuurd en het is dus altijd een gezellige bende tijdens de gezamenlijke lunch. De middag die toen nog erg lang leek was achteraf al weer zo voorbij, met de opdracht die ik kreeg waar je natuurlijk helemaal in verzuipt omdat je het per sé goed wilt doen. Aan het eind van de dag werd ik nog onverwachts voorgesteld aan een van de vele andere bewoners, een muis schoot in mijn ooghoek voorbij. En dat terwijl het hier best wel schoon is.

 

De eerste dagen vlogen dus echt als een (muis?)trein voorbij, zoveel nieuwe indrukken en mensen ontmoet. Het waren zware maar vooral wel hele leuke dagen.

 

Binnenkort zal ik jullie meer vertellen over mijn stageperiode.