Wat doet een lector tijdens de kerst?

Waarom is het toch altijd zo druk in de weken voor kerst? alles schijnt af te moeten en niets kan wachten tot 6 januari. vreemd, want er is helemaal niemand die al die ‘affe’ documenten, stukken, besluiten,tussen nu en 6 januari gaat lezen, bekijken of uitvoeren. dus kan je ze eigenlijk net zo goed op 6 januari afmaken, want die eerste week van januari is zo ongeveer de rustigste werkweek van het jaar.

zelf heb ik me de afgelopen week natuurlijk ook ‘druk’ gemaakt met van alles en nog wat dat ‘echt niet kon wachten’. zo zijn we bezig om een paar grotere steden te interesseren voor een ontwerpend onderzoeksproject stadslandbouw, waarin zowel concrete uitvoeringsprojecten als visievorming and analyse op het hele stadsniveau moet gaan plaatsvinden. zo sprak ik met collega lector Rik Eweg, Henk van Latenstein en Jan Schouw over de opzet van een dergelijk programma en een mogelijke uitvoering in Rotterdam of Utrecht. Maar ook andere steden die hierin geïnteresseerd zijn willen we graag de mogelijkheid bieden om mee te doen in dit onderzoeksprogramma. Amersfoort wellicht? ik sprak een paar dagen later met de gemeente en zij zijn ook geïnteresseerd om mee te doen.

Een van de mogelijkheden is om deze onderwerpen in het vak IOT op te nemen zodat een grote groep studenten er kennis mee kan maken en delen van het onderzoek kan uitvoeren. Samen met Jack Martin zetten we dit vak zo op dat dat ook kan. andere gesproken deze week met mensen die iets op het gebied van stadslandbouw willen. soms een afstudeerproject dan weer een onderzoek of zelfs denken aan promoveren….. het is allemaal mogelijk. ik help Milly, Aranea, Sopia en Jose graag verder. hopelijk leidt het tot mooie projecten en samenwerking. Erg leuk is dat deze gesprekken niet beperkt blijven tot T&L, maar ook bij BNB en LWM is de aandacht voor stadslandbouw gewekt!

verder lijkt de tijd rijp. waarvoor dan wel, zul je vragen. een gedachte voor onder de kerstboom: het werkveld maakt een woelige ontwikkeling door. de traditionele groenspecialist is minder en minder nodig als we het werkveld tenminste moeten geloven. dat betekent onherroepelijk een herorientatie van het vakgebied van de ontwerper/landschapsarchitect van de buitenruimte. dat zal zich meer en meer richten op  het gezamenlijk werken aan onderzoek en ontwerp. gezamenlijk met een brede waaier aan andere specialisten en vakgebieden. integrale projecten vragen een ontwerper die kan ontwerpen in een complexe omgeving, conceptueel kan nadenken en ontwerpen en zijn ‘verhaal’  ook nog helder en boeiend voor het voetlicht kan brengen. niet iemand die op het groen in de straat past, niet iemand die opereert als de ingenieur van de buitenruimte. het is erg interessants om te bezien hoe de landschapsarchitect van de toekomst er uit ziet. welke competenties en kwaliteiten hij of zij moet bezitten. twee trends zijn zichtbaar. in de eerste plaats neemt de rol van de ingenieur, die vanuit het technisch rationele de ontwerpen bijna kan berekenen, af en wordt vervangen door een meedenker en kansenspotter, die in samenwerking met stakeholders, bewoners, beleidsmakers, wetenschappers en andere plannenmakers, ontwerpt. in de tweede plaats zien we een verschuiving in de inhoudelijke ontwerpen, van superDUTCH naar superHUMBLE. de architecten hebben deze beweging al gemaakt. we zien steeds minder projecten ‘van het grote gebaar’, de megalomane bouwprojecten die niet bestaan als ze niet opvallen. de opkomst van projecten die aansluiten bij de beleving van gebruikers, een duurzaam doel dienen en in samenwerking met de maatschappij tot stand komen is nu al duidelijk zichtbaar en zal, naar mijn verwachting een enorme vlucht gaan nemen. en weer, hier komeet het aan op samen, sociale verantwoordelijkheid en een rol als vertolker van de wens van de samenleving, niet de vertolker vanher ego van de architect. dat vereist een andere ‘skill-set’ dan voorheen. en het is dan ook niet meer dan logisch ons eigen curriculum tegen het licht te houden. behoud het goede, maar  vernieuw en anticipeer in het aanbod op tijd op nieuwe ontwikkelingen zoals die zich in de maatschappij voordoen. een herpositionering en het ‘afstoffen’ van het bestaande imago van de opleiding T&L naar de buitenwereld is daarbij onontbeerlijk. dat hoeft niet beslist te leiden tot een ‘sexy’ imago, maar wel tot een aansprekend, bekend, innovatief en uitdagend imago, waar toekomstige studenten zich goed bij voelen. Immers, zonder vernieuwing ontstaat achteruitgang en dat moeten we niet willen.

Goed, wat doet een lector tijdens de kerstdagen? het begint met uitslapen, en dat is me vandaag al aardig gelukt! daarnaast stopt het nadenken en bezinnen op de toekomst, zoals ik hierboven al schreef niet en is het ook de tijd voor ‘bijlezen’. gelukkig is er een behoorlijke stapel op het gebied van stadslandbouw en ruimtelijke inrichting beschikbaar.  verder liggen er nog een paar half-affe artikelen te wachten op voltooiing en ga ik me voorbereiden op een trip naar Tokyo begin januari, waar ik op uitnodiging een presentatie zal geven op de conferentie ‘Embracing change, building resilience with communities’. en tenslotte ga ik heerlijk genieten van samen met mijn kinderen koken, spelletjes doen, het eten verorberen en dan weer uitslapen …. voorwaar geen slecht  vooruitzicht! Ik wens iedereen een heerlijke kerstvakantie, zodat we ons vanaf januari weer ‘druk’ kunnen maken!